Ambulancedienst tegen stervende vrouw: ‘We gaan allemaal dood’

Een jonge vrouw in Frankrijk overleed nadat de alarmdienst haar oproep niet serieus nam. ,,We gaan allemaal dood”, kreeg de vrouw te horen, kort voor ze stierf. Dokter Patrick Pelloux, voorzitter van de Association des médecins urgentistes de France, en dokter François Braun, voorzitter van SAMU-Urgences de France, hebben op 8 mei een communiqué uitgegeven waarin zij oproepen tot een onmiddellijk overleg met de minister van Volksgezondheid om “de medische regelgeving te verbeteren zodat een dergelijke tragedie zich niet kan herhalen”.

Wat gebeurde er op 29 december 2017 in Straatsburg? Die middag belt de 22-jarige Naomi Musenga het alarmnummer van de Franse ambulancedienst. ,,Help me”, zegt ze, steunend, tegen de telefoniste. ,,Wat is er aan de hand?”, zei de stem aan de andere kant. ,,Help me”, herhaalde Naomi, met zachte stem. ,,Alors, als je me niet vertelt wat er aan de hand is, hang ik op,” zegt de operator met een verveelde stem. “Ik heb veel pijn. Ik ga sterven”, zucht de jonge vrouw. “Ja, je sterft op een dag, net als iedereen, oké? ? Je belt SOS Artsen, ik kan niets voor jou doen”, besluit de hulplijn .

Na het gesprek met Naomi, bespreekt de telefoniste het gesprek met een collega – en ook die opnames zijn op de nieuwssite Heb’di gepubliceerd. ,,Ze zei me dat ze dood ging, nou dat was te horen aan haar stem!”, zegt de telefoniste lachend. ,,Dat ze dood gaat, staat vast,” antwoordt de collega ook lachend. ,,Net als wij allemaal.”

Er werd géén ambulance langs gestuurd. Naomi belde vervolgens de huisartsenwachtpost, waar ze na vijf uur iemand aan de lijn kreeg. Die liet wèl een ziekenwagen sturen, die haar naar het ziekenhuis bracht. Ze kreeg er een hartstilstand en overleed. Volgens het autopsierapport was de doodsoorzaak orgaanuitval na ernstige inwendige bloedingen.

In Frankrijk is grote ophef ontstaan over de zaak, nadat een nieuwssite de ontluisterende opname van het telefoongesprek met de ambulancedienst online zette, op verzoek van de familie van het slachtoffer. Het betreffende ziekenhuis, in Straatsburg, heeft bevestigd dat de opnames authentiek zijn. Het ziekenhuis is pas nadat de opnames online waren gezet, een onderzoek gestart naar de dood van de vrouw. De Minister van de Gezondheid Agnes Buzyn uitte dinsdag op Twitter met haar ,,verontwaardiging”. Zij eist een onderzoek naar deze ernstige feiten.

Naomi Musenga overleed een paar uur later. Ze was 22 jaar oud, moeder van een klein meisje. Nadat ze na vijf uur wachten SOS Artsen met succes had gebeld, werd ze bij bewustzijn naar het ziekenhuis vervoerd door het SAMU. Zij had twee hartstilstanden, werd overgebracht naar de reanimatie-afdeling en stierf om 17u30 op 29 December, 2017.

Volgens het autopsierapport dat we verkregen hebben, stierf Naomi Musenga als gevolg van een “multivisceraal falen op hemorragische shock. De autopsie die in zo’n geval verplicht is werd pas uitgevoerd op 3 januari – honderd en twaalf uur na het overlijden van de jonge vrouw. Het verslag meldt dat Naomi Musenga’s lichaam toen in “vergevorderde ontbinding” verkeerde. Het is op dit moment onmogelijk vast te stellen of dit aan een gebrek aan zorg te wijten is.

Voor Patrick Hertgen, ondervoorzitter van de Fédération nationale des sapeurs-pompiers de France, is de tragedie van Naomi evenzeer het gevolg van professioneel wangedrag van de twee gesprekspartners van de jonge vrouw als van een structurele fout in de gefragmenteerde organisatie van de gespreksplatforms: “Het feit dat Naomi met geen enkele arts kon spreken is een anomalie, die helaas niet uitzonderlijk is. Brandweerlieden en EMS moeten beter kunnen samenwerken en hun oproepbehandelingsprocedures kunnen perfectioneren, zodat een dergelijke tragedie zich niet meer voordoet.” Er is nog geen gerechtelijk onderzoek ingesteld naar de omstandigheden van de dood van Naomi Musenga. Noëlle Heymann, hoofd van het Openbaar Ministerie in Straatsburg, heeft echter vandaag verklaard dat het Openbaar Ministerie in Straatsburg een brief van de familie van mevrouw Musenga heeft ontvangen. Zij vraagt om een onderzoek naar de doodsoorzaken van de jonge vrouw.

https://www.hebdi.com/operatrices-samu-se-moquent-de-naomi-jeune-maman-decede-quelques-heures-plus-tard-enregistrement/

Marc van Impe

Bron: MediQuality

Advertenties

Kortrijkse rechtbank weigert voorschot 8 jaar na ongeval

Slachtoffers met letselschade worden door de rechtbanken systematisch in de kou gezet. Op 24 april vonden de pleidooien plaats in het Panoramadossier SANTENS/AG. Opmerkelijk : er mocht niet gepleit worden.

De beroepsrechters wezen zelfs een voorschot op basis van de door AG Insurance aanvaarde 6 % af. Bovendien paste de rechtbank de WAM-wetgeving niet toe. Als motivatie verwijzen ze naar de hangende strafklacht. “Onterecht, want de erkenning van die 6 % door AG Insurance volstaat om de betaling te bevelen,”klinkt het bij diverse advocaten. “Bovendien zijn er voldoende bewijzen van schendingen van het recht van verdediging in dit dossier, waardoor de expertiseverslagen sowieso niet bruikbaar zijn, vals of niet.”

6 % al 6 jaar door iedereen aanvaard, maar niet betaald.

“De gerechtsdeskundigen, de Politierechter en AG Insurance hebben 6 % blijvende invaliditeit en blijvende arbeidsongeschiktheid aanvaard.

Dit % ligt al vast sinds 2012. Volgens de wet moest ik dus al in 2012 minstens een voorschot op basis van die 6 % ontvangen hebben,” zegt Anke Santens.

“AG Insurance heeft dit nooit willen betalen. Ze beperkte zich tot een voorschot van 30.000 euro, wat slechts een klein deel van de procedurekosten betaalt en niets van mijn schade vergoedt. De eerste rechter weigerde rekening te houden met mijn bewijsstukken en wees in 2016 ook voorschotten af. Zogezegd omdat mijn conclusies niet beantwoordden aan de vormvereisten, terwijl Potpourri nog niet in werking was getreden. Een eerlijk voorschot zou me toegelaten hebben om behandeling en hulp te krijgen, een tweede kindje, mijn bedrijf zou niet failliet gegaan zijn, ik had mijn huis niet hoeven verkopen. Volgens de WAM-wetgeving moet AG Insurance boete betalen. Die boete bedraagt 250 euro forfaitair per dag. Dat is 7.500 euro boete per maand. Het voorschot en de boete die AG Insurance volgens de wet moet betalen, bedraagt hierdoor na 6 jaar ruim 1 miljoen euro.”

WAM-wetgeving lege doos, niemand krijgt voorschotten

Vorig jaar nog zei de CD&V dat er voldoende maatregelen bestaan om verzekeringsmaatschappijen te verplichten om slachtoffers minstens provisies uit te betalen.

“Er is al een gedragscode voor verzekeraars en rechtspraak bij misbruik, niemand is tegen een snellere uitbetaling van slachtoffers,” vertelde Servais Verherstraeten aan de VRT.

Anke Santens die opkomt voor de rechten van ‘verzekeringslachtoffers’ zegt dat ze die rechtspraak opgevraagd heeft bij de CD&V, maar ze heeft nooit een antwoord gekregen. “Ik wil heel graag eens enkele vonnissen zien waarbij rechters boetes opleggen aan verzekeringsmaatschappijen die 10 of 20 jaar lang onterecht weigeren om letselschade te vergoeden, terwijl de slachtoffers intussen alles verliezen wat hen lief is. En wat heb je aan een gedragscode die niemand controleert en waar geen controles of sancties voor voorzien zijn ? Experts hebben ook een motiveringsplicht en moeten het tegensprekelijk karakter respecteren, zoniet is een expertiseverslag onbruikbaar. Ook de inbreuken op deze en andere wettelijke criteria worden straal genegeerd door de rechtbank, die in principe op basis hiervan de expertiseverslagen moet afwijzen,” zegt Santens.

“Ik sprak met tientallen aanwezige slachtoffers. Het is onthutsend hoe fout het loopt in tal van die dossiers,” bevestigt Jouwe Vanhoutteghem (PVDA).

Na de ongevalsslachtoffers, de slachtoffers van de Bende van Nijvel, de terreurslachtoffers, zijn de slachtoffers van de treinramp in Wetteren het zoveelste bewijs dat er sprake is van een structurele weigering tot betaling van schadevergoeding door verzekeringsmaatschappijen.

Beroepsrechters zijn geen oplossing

Stefaan Van Hecke (Groen) is voorstander van een meldpunt voor slachtoffers van een vals expertiseverslag : “Het kan niet zijn dat ongevalsslachtoffers door gebrek aan een meldpunt voor valse expertiseverslagen na jarenlang wachten op gerechtigheid bijkomend gestraft worden door hen opnieuw jarenlang in de kou te laten staan. Een strafonderzoek duurt jaren, terwijl een onafhankelijk meldpunt op enkele uren tijd uitspraak kan doen over de juistheid van een expertiseverslag.”

Jaren geleden al, diende toenmalig minister van Justitie Stefaan De Clerck een wetsvoorstel in om een tuchtrechtbank op te richten, speciaal voor gerechtsdeskundigen die in de fout gingen. Wat is daar mee gebeurd ?

Volgens huidig minister van Justitie Koen Geens bieden beroepsrechters voldoende garanties om snelle en correcte expertises en schadevergoedingen mogelijk te maken en zijn er geen maatregelen nodig. “Mijn vonnis bewijst dat dit niet het geval is. De rechtbank kon AG Insurance perfect verplicht hebben om eindelijk die minimale 6 % en de WAM boete te betalen in afwachting van het resultaat van de strafklacht. Er bestaat immers geen discussie over die minimale 6 %, die gebaseerd is op een voorafbestaande toestand waar ik onterecht van beschuldigd word. Het strafonderzoek kan dus enkel uitwijzen dat er meer betaald moet worden, niet minder. Waar is die garantie van de beroepsrechters dan ?” vraagt Santens zich af.

Egbert Lachaert (Open VLD) erkent het bestaan van de structurele weigering tot betaling van voorschotten. Hij wil boetes voorzien voor verzekeringsmaatschappijen die weigeren om voorschotten te betalen en vraagt parlementaire hoorzittingen. Die worden al jaren beloofd. Zijn wetsvoorstel wordt de komende weken besproken in de Kamer. Anke Santens schreef hier eerder een bijdrage over op MediQuality(*). Dat zette de zaak op de politieke agenda.

Marc van Impe

Bron: MediQuality

Bijdrage Anke Santens op MediQuality: 
https://deimperatief.wordpress.com/2015/09/02/hoe-ga-je-als-arts-te-werk-bij-verzekeringskwesties-bijdrage-van-anke-santens/

MediQuality reikt drie Awards uit

The annual MediQuality price awardVrijdagavond 4 mei had de vierde Lenteborrel van MediQuality plaats in de stilaan vertrouwde omgeving van Brasserie Canal in Vilvoorde. Onze Lenteborrel begint een begrip te worden in de medische wereld. Dat bewijst dat MediQuality meer is dan een nieuwssite en een nieuwsbrief. We zijn een community. Een platform voor al wie betrokken is bij de reilen en zeilen van de zorgwereld.

Eregasten waren minister Maggie De Block, die voor de vierde maal dat bij de uitreiking van onze jaarlijkse lezersaward aanwezig was. Burgemeester Hans Bonte, en professor Marc Noppen, CEO van het UZ Jette.

Dit jaar reikten we voor het eerst een award uit voor de beste bijdrage van een jonge arts. We zijn blij te mogen vaststellen dat ook de nieuwe generatie artsen hard nadenkt en filosofeert over hun metier. Deze eerste award gaat dit jaar naar de zevende jaarstudent Jonas Brouwers.

Stagiair dr. Jonas Brouwers reageerde op een column van mijn hand met kritiek op “de verloren nieuwe generatie artsen”. De nieuwe generatie artsen heeft weinig zicht op de frontlijn en heeft geen interesse in een leidinggevende functie of laat die rol aan mensen zonder klinische opleiding, schreef ik. “Als zevendejaars student geneeskunde voel ik me onmiddellijk aangesproken”, zegt Jonas Brouwers. Hij is het niet eens met mijn titel. “Studenten geneeskunde raken meer en meer geboeid door de veranderingen in de gezondheidszorg en beseffen dat zij hier deel van uitmaken. Ze zijn betrokken in de veranderingen van de zorg en liggen wakker van onderwerpen waar de vorige generatie artsen nog niet aan dacht. Meer en meer bestuursorganen raken zo ook geïnfiltreerd door jonge gemotiveerde artsen, mét klinische ervaring. Soms tot ergernis van die oude generatie artsen.”

Jonas heeft gelijk. Ik hanteerde een hyperbool met de bedoeling de spirituele oorkussens eens op te schudden. Het is gelukt. Jonas is lid sinds 2017. Hij werd als winnaar geselecteerd voor de categorie ‘jong talent’ omdat MediQuality meer aandacht wil geven aan jonge artsen. Zijn bijdrage heeft meer dan 5.000 kliks heeft gegenereerd en 12 reacties. We kijken uit naar nog vele bijdragen.

Onze tweede laureaat is van een generatie ouder: Dr. Georges Otte, neuropsychiater in Gent. Hij is lid sinds 2002 en schreef in 2017 meer dan vijf bijdragen. Hij is fijn, geestig, ad rem en intelligent. De bijdrage waarvoor hij de prijs ‘beste bijdrage’ ontvangt raakt een teer punt aan. Ik citeer: ” Recentelijk is het tot nu toe zwaarste element ontdekt. De naam van het nieuwe element is Administratium (Ad). Administratium heeft geen protonen en geen elektronen en heeft dus atoomnummer 0. Het heeft echter 1 neutron, 125 assistent neutronen, 75 vice-neutronen en 111 assistent vice-neutronen, zodat de atoommassa 312 is. Omdat er geen electronen zijn, is Administratium inert. Administratium kan echter chemisch gedetecteerd worden, omdat het elke reactie vertraagt waar het mee in contact komt. Onderzoekers hebben gemeten dat een minuscule hoeveelheid Administratium een reactie kan vertragen tot meer dan vier dagen, terwijl dat normale tijd een kwestie van seconden is. Administratium heeft een halfwaarde tijd van ongeveer drie jaar.”

Onze bestuurders zullen het element zeker herkend hebben. Zijn bijdrage werd meer dan 3000x aangeklikt. Er kwamen 15 reacties. Zelf postte hij 384 reacties gepost sinds hij lid is in 2002. Zijn reacties worden gewaardeerde door de andere lezers, ze zien hem als een autoriteit op de site. We hopen dat hij nog lang actief mag blijven en altijd zo onafhankelijk mag blijven denken.

De Franstalige winnaar dit jaar is dr. David Simon, huisarts in Mons. Hij riep op tot een staking tegen de invoering van het elektronisch voorschrift. “C’est avec enthousiasme que j’ai fait le choix, voici un mois, de prescrire des ordonnances électroniques. Aujourd’hui, j’ai décidé d’en revenir au papier.” Aldus dr. David Simon. “La raison de ce revirement est l’obligation surréaliste d’imprimer un code-barres sur une feuille de papier que le patient doit remettre au pharmacien. En clair, on va interdire la prescription sur papier tout en obligeant l’impression sur papier d’un code-barres. De qui se moque-t-on ? … » Hij is sinds 2002 lid en schreef in 2017 drie bijdragen. Dr Simon heeft 296 reacties gepost sinds hij lid is in 2002. Hij werd als winnaar geselecteerd omdat zijn bijdrage meer dan 5.000 kliks heeft gegenereerd en meer dan 45 reacties, zijn bijdrage positief en constructief bedoeld is en vele andere artsen heeft geïnspireerd en nog steeds actief is als huisarts in de regio Mons. Er ontspon zich een levendige discussie.

U weet dat MediQuality de controverse niet uit de weg gaat.

En dat onderscheidt ons van de anderen. Wij willen niet alleen reactief zijn en berichten over wat er gebeurt. Wij kiezen voor de proactieve weg. Wij zetten dingen op de agenda. Als het moet geven we kritiek. Als het goed is mag het ook gezegd. Wij laten zowel links als rechts aan het woord. Maar we hebben duidelijk een eigen, soms eigenzinnige mening. De minister erkende dit en onderstreepte het belang van een duidelijke opinie in de Media.

Op de avond was ook een flinke delegatie aanwezig van artsen in opleiding uit Noord en Zuid.

Marc van Impe

Bron: MediQuality

The annual MediQuality price award  Medi q 48

 

Medi Q 3

Foto’s : © MediQuality

Katten en honden roken mee en krijgen kanker

Niet alleen kinderen maar ook honden en katten krijgen kanker van tweede- en derdehands rook: katten hebben extra risico op lymfomen door het zich zelf schoon likken en honden hebben een verhoogde kans op longkanker en kanker in de sinussen door de hele dag te lopen snuiven. Als je het niet voor je kinderen doet, doe het dan voor je huisdier: stop met roken.

In Nederland heeft longarts Wanda de Kanter van het Antoni van Leeuwenhoekziekenhuis de kat de bel aangebonden.

‘Een vieze drab vervuilt het huis van rokers’, zegt Wanda de Kanter. Ook als de lucht is geklaard, is een huis waarin is gerookt kankerverwekkend door de verbrandingsproducten van tabak die zijn neergeslagen op de grond en meubels. Denk onder meer aan polycyclische aromatische koolwaterstoffen (PAKs), zoals de kankerverwekkende stof benzo(a)pyreen. En die rotzooi komt in de bek en maag van huisdieren terecht, zo blijkt uit een studie waarbij onderzoekers verhoogde concentraties cotinine – een afbraakproduct van nicotine – in hondenurine aantroffen. Katten krijgen meer derdehands rook binnen dan honden.

Maar volgens toxicoloog Jan Tytgat van de KU Leuven is er twijfel: “Toch is het maar de vraag of de dosis carcinogene stoffen die ze oplikken een significante en risicovolle bijdrage vormt naast hetgeen de dieren via ademhaling binnenkrijgen’, zegt hij in De Volkskrant. Volgens hem zijn er geen studies die dit aantonen. Uit een studie in de Journal of Veterinary Internal Medecine (https://onlinelibrary.wiley.com/doi/full/10.1111/j.1939-1676.2003.tb02478.x ) zou blijken dat katten wiens baasjes roken ruim tweemaal zoveel kans maken op het krijgen van kanker in de bek. Maar die steekproef was relatief klein. Muizen die zijn blootgesteld aan derdehandsrook krijgen wel eerder longkanker, blijkt uit een recente studie in Clinical Science (https://www.sciencedaily.com/releases/2018/03/180309095539.htm).

Het is dus goed denkbaar dat katten in huishoudens waar gerookt wordt hun risico op kanker verhogen door hun vacht te poetsen. Het is nu wachten tot Gaia een campagne start.

Meer info:

http://www.tobaccoinaustralia.org.au/chapter-4-secondhand/4-20-health-effects-secondhand-smoke-on-pets

Marc van Impe

Bron: MediQuality

De Block bewijst de patiënt een mooie dienst

Vorig jaar werd bekend gemaakt dat de immunotherapie met nivolumab voor 3 nieuwe types kanker terugbetaald zou worden: longkanker, niercelkanker en Hodgkin-lymfoom. Op die manier krijgen de komende drie jaar zo’n 10.000 patiënten een nieuw, hoopvol vooruitzicht. Toen werd ook voor het eerst een combinatie van twee immunotherapieën goedgekeurd voor de behandeling van gevorderd melanoom. Het was de eerste keer dat er in België meerdere terugbetalingen van immunotherapie tegelijk goedgekeurd worden.

Elk jaar worden er in België zo’n 8.000 gevallen van longkanker gediagnosticeerd. Bij mannen is het daarmee de tweede meest voorkomende vorm van kanker, bij vrouwen is het de derde meest frequente kanker. Minister De Block wil nu de terugbetaling van de combinatie van nivolumab en ipilimumab organiseren voor lokaal gevorderd of gemetastaseerd niet-kleincellig longcarcinoom. Ongeveer 85 procent van alle longkankers zijn niet-kleincellig. Uit onderzoek rond immunotherapie kwamen er eerder al geweldige resultaten: de levenskwaliteit van de patiënten ging erop vooruit en hun overlevingskansen op lange termijn waren – afhankelijk van de histologie van de tumor – tot drie keer beter dan bij de standaard chemotherapie.

In vroegere tijden zou dit echter niet betekend hebben dat patiënten in België hun toevlucht konden zoeken tot die therapie. Tot voor kort was het immers zo dat Belgische patiënten in vergelijking met hun lotgenoten in andere Europese landen benadeeld zouden zijn. Binnen de Commissie Tegemoetkoming Geneesmiddelen (CTG) moest tot nu toe twee derde van de leden ermee akkoord gaan dat een geneesmiddel een echte meerwaarde heeft voor de bijkomende groep patiënten. Minister De Block wil nu dat bij die stemming een eenvoudige meerderheid volstaat.

Volgens de ziekenfondsen zou dit een cadeau zijn aan de farmaceuten die nu niet meer gedwongen zouden kunnen worden tot een zogenaamde volumekorting.

Ik vrees dat het protest van het christelijk en het socialistisch ziekenfonds vooral een politieke bedoeling heeft. De rol van het CGT werd immers eerder al beperkt. Het is niet langer België dat de prijs van dure geneesmiddelen bepaalt maar de alliantie van België, Nederland, Luxemburg en Oostenrijk (BeNeLuxA). Die landen werken samen om nieuwe geneesmiddelen sneller en tegen een aanvaardbare prijs beschikbaar te maken voor patiënten. Tussen haakjes, ook Ierland wil sinds begin van dit jaar aansluiten bij de BeNeLuxA.

Met de Ieren erbij vertegenwoordigt dit aankoopplatform ruim 40 miljoen burgers. Door de krachten te bundelen staan de consumenten sterker tegenover de macht van de farmaceutische industrie en kunnen ze ook op Europees niveau een duidelijkere stem laten horen. Door een betere internationale samenwerking blijft de toegang tot dure geneesmiddelen voor de patiënt gewaarborgd. Die samenwerking betreft niet alleen gezamenlijke prijsonderhandelingen. De BeNeLuxA-landen onderzoeken ook gezamenlijk welke innovatieve – maar ook vaak ook zeer dure – geneesmiddelen er in de nabije toekomst aan komen, wisselen informatie uit over hun geneesmiddelenbeleid en innovatieve zorgtechnologie beoordelen.

Ook meer transparantie over kosten en prijzen staat op de gezamenlijke agenda. Door meer op deze terreinen samen te werken wordt het gemakkelijker gezamenlijk te onderhandelen met farmaceutische bedrijven over de prijzen van geneesmiddelen. Het is een van de vele voorbeelden waarbij de gezamenlijke aanpak van verschillende landen een farmabedrijf dat de terugbetaling vraagt voor een geneesmiddel kan dwingen tot een realistische prijsvorming. Daarmee worden inderdaad de deuren van het besloten clubje dat de CTG geworden was opengegooid.

De Block wil met haar aanpak de ‘sabotage’ door de verzekeringsinstellingen tegengaan. ‘Momenteel blokkeren de verzekeringsinstellingen vaak de stemming om meer kortingen te eisen,’ zegt ze. Die kortingen komen echter niet altijd ten goede aan de patiënt.

In de praktijk betekent het besluit van minister De Block dat farmabedrijven vanaf juli de prijs niet meer moeten heronderhandelen als de terugbetaling van een geneesmiddel voor een grotere groep patiënten minder dan 2,5 miljoen euro kost. De minister wil de inkoop van dure geneesmiddelen optimaliseren en zo dure geneesmiddelen beter toegankelijk en betaalbaar maken.

De uitspraak van Paul Callewaert van de Socialistische Ziekenfondsen klinkt daarom des te cynischer: ‘De toegang tot nieuwe geneesmiddelen is belangrijk, maar als het budget niet onder controle wordt gehouden, moet op andere vlakken bespaard worden.’ Daar heeft de patiënt die wacht op een adequate behandeling en die vaak via eigen zoekwerk op het Internet te weten is gekomen dat er een nieuwe mogelijke behandeling bestaat maar die niet krijgt, inderdaad een boodschap aan.

www.beneluxa.org

Marc van Impe

Bron: MediQuality

Waarom oudere kankerpatiënten niet in de krant komen

Ik zit op het terras in de bocht van de rivier en lees het zoveelste verhaal over een kind dat “het gevecht met kanker verloren heeft”. Ik heb een hekel aan die uitdrukking. Kanker is geen gevecht maar een ziekte. Maar straks meer daarover. Wat mij stoort is het feit dat ik de media voortdurend verhalen moet lezen over kinderen die aan kanker lijden, wat uiteraard zeer dramatisch is, maar zelden verhalen lees over de driekwart van alle kankerpatiënten die ouder zijn dan 60 jaar.

Als je een oudere volwassen kankerpatiënt bent, word je genegeerd door journalisten en hun mediakanalen. Het is een vorm van “jeunisme” , dat de media besmet heeft en maakt dat deze zich liever op jongeren richten.

Onderzoekers van de Universiteit van Glasgow hebben vastgesteld dat slechts 15% van de kankerverhalen in de media over mensen boven de 60 ging. En als het al gaat over een oudere patiënt dan ging het in 64% van de gevallen over beroemdheden met kanker, die doorgaans jonger dan 60 jaar waren.

De studie, die in de recentste versie van BMC Public Health werd gepubliceerd, analyseerde 800 krantenartikelen over de vier meest voorkomende kankers: borst-, prostaat-, long- en colorectale kanker .

Bijna één derde van die kankers wordt gecorreleerd met de toenemende leeftijd, waarbij een derde van alle kankers gediagnosticeerd wordt bij patiënten die ouder dan 75 jaar zijn. Uit de studie bleek echter dat leeftijd in slechts 12% van alle onderzochte artikelen als risicofactor werd vermeld en in slechts 2,5% van de artikelen werd besproken. Volgens Dr. Sara Macdonald, senior lector in de eerstelijnszorg aan de Universiteit van Glasgow, zorg dit gebrek aan informatie ervoor dat ouderen dit risico vaak onderschatten, zich minder vaak bewust zijn van de vroege symptomen en vaker in een laat stadium de diagnose kanker krijgen.

“Onze bevindingen zijn zorgwekkend want we weten dat de media een belangrijke invloed hebben op het begrip en de bewustwording van de gezondheidsproblematiek bij het grote publiek. Wie goed is geïnformeerd zal zich ook eerder laten screenen.” Uit de studie bleek ook nog dat buitensporig veel aandacht besteed wordt aan borstkanker, ondanks het feit dat longkanker verantwoordelijk is voor het grootste deel van de sterfgevallen.

Kanker is van een acuut drama dat onherroepelijk fataal afloopt geëvolueerd tot een ziekte die kan genezen worden, zo niet chronisch geworden is. De behandelingen worden steeds efficiënter. Maar nog efficiëntere is tijdige opsporing van kanker en preventie. De media kunnen daar een belangrijke rol in spelen.

En wat dat gevecht betreft: een gevecht gaat uit van de veronderstelling dat je je genezing in eigen hand hebt. Alsof als je maar hard genoeg ‘vecht’, de woekerende cellen als vanzelf weer in de pas gaan lopen. Wie dat gevecht verliest is iemand die ‘niet genoeg gevochten heeft’. Wie kanker overleeft is een held. Een oudere die kanker overwint is geen held. Een kind, een puber is dat wel. Ik ben niet de enige die het daar niet mee eens is.

Oncoloog Siddhartha Mukherjee van Columbia University, auteur van De keizer van alle ziektes: een biografie van kanker, noemt het idee dat je moet vechten tegen kanker consequent ‘smerig’. Je wordt als patiënt opgefokt met het idee dat genezing van jezelf afhangt, wat een fabeltje is. Het is een illusie dat je als patiënt de regie voert over je eigen ziekte. Als patiënt wil je niet vechten maar zijn. Je wil dat je omgeving naar jou luistert . En dat men jou met rust laat als je dat wil. Ik hou niet van dat competitieve vechten. Het is typisch fenomeen in de hedendaagse cultuur dat het individu oplaadt met een verantwoordelijkheid die hij niet aan kan.

Studies tonen aan dat patiënten die hun ziekte als ‘vijand’ zien, vaker last hebben van depressie en angst, een lagere levenskwaliteit en meer pijn hebben en dat ze slechter om kunnen met hun overhoop gehaalde leven. Onlangs is ook vastgesteld dat de verwachting dat ze vechten patiënten het gevoel geeft dat ze hun echte emoties moeten onderdrukken.

Schelto Kruijff oncologisch ­chirurg aan het Universitair Medisch Centrum Groningen schreef een paar jaar geleden een opgemerkt stuk in de NRC. Hij zegt dat de stress veroorzaakt door gedwongen optimisme slecht is voor het immuunsysteem en dus voor de ziekte. Kanker is een kwestie van pech of geluk. Meestal is er fysieke, emotionele, relationele, financiële, sociale of psychologische schade en wordt het leven nooit meer zoals voorheen.

Ik lees wat verder in de krant dat een collega 4 x 250 km gaat rijden “tegen kanker”. Met alle respect maar ik hou niet van dat opkomen tegen kanker. De uitdrukking alleen al maakt dat bij het brede publiek de vechtcultus overeind blijft. Bekende Belgen klimmen op de fiets en gaan 1000 km rijden. Het is een vorm van fondsenwerving die mij niet ligt. En bij de aankomst mogen de ‘vechters’ nog een ererondje rijden. Kruijff: “Het ‘doorknokken’ zorgt ook voor een tekort aan aandacht voor de mensen om de patiënt heen. Kanker treft niet alleen de patiënt maar ook de partner, kinderen en de familie.

Je bent samen ziek. In de vechtcultuur is geen ruimte voor acceptatie of denken over de toekomst. Nadat de strijd is verloren, rest er leegte. Tot slot impliceert het ‘vechten’ dat je zelf aan de knoppen draait maar dat is niet zo. Mensen met kanker overkomt van alles en hebben veelal een passieve rol. Zij worden behandeld en ondergaan de therapie. In het ziekenhuis zien we daarom weinig ‘gevechten’ plaatsvinden maar wel zieke, onzekere patiënten die zich overgeven en geen andere keuze hebben dan te vertrouwen op hun behandelaars.”

Het zou mooi zijn mocht dat ook eens in de media verschijnen. Maar meestal gaat het dus om 60-plussers. En die krijgen dus sowieso minder aan. Die doen geen kranten verkopen.

https://bmcpublichealth.biomedcentral.com/articles/10.1186/s12889-018-5341-9

Marc van Impe

Bron: MediQuality

 

 

Brit met super-resistente gonorroe is genezen

De Britse man die besmet werd met Neisseria gonorrhoeae, een “super-resistente” vorm van gonorroe is genezen. Het was het eerste bekende geval wereldwijd. De bacterie die resistent bleek tegen de gebruikelijke eerstelijnsbehandeling, een combinatie van antibiotica azithromycin en ceftriaxone kon dan uiteindelijk toch worden bestreden.

“We zijn blij te kunnen melden dat het geval van gonorroe met succes werd behandeld”, zegt dokter Gwenda Hughes, hoofd van de afdeling voor SOA’s van de Britse gezondheidsdienst. Door drie dagen lang intraveneus het antibioticum ertapenem toe te dienen kon de man worden genezen.

De Brit liep de infectie op in Zuidoost-Azië, een maand voor hij de eerste symptomen merkte, zo stelde zijn medisch rapport. De incubatietijd van de SOA ligt tussen de twee en vijf dagen. Het was volgens de Britse gezondheidsdienst de eerste melding wereldwijd van een infectie met die hoge mate van resistentie voor beide medicijnen. Ondertussen werden op 17 april in Australië twee gelijkaardige gevallen vastgesteld. De gezondheidsdienst beklemtoont nog eens het belang van veilige seks om dergelijke besmettingen te vermijden.

Volgens een schatting van de Wereldgezondheidsorganisatie vorig jaar worden ieder jaar 78 miljoen mensen wereldwijd met gonorroe besmet.

https://assets.publishing.service.gov.uk/government/uploads/system/uploads/attachment_data/file/701185/hpr1418_MDRGC.pdf

Marc van Impe

Bron: MediQuality