De Block bewijst de patiënt een mooie dienst

Vorig jaar werd bekend gemaakt dat de immunotherapie met nivolumab voor 3 nieuwe types kanker terugbetaald zou worden: longkanker, niercelkanker en Hodgkin-lymfoom. Op die manier krijgen de komende drie jaar zo’n 10.000 patiënten een nieuw, hoopvol vooruitzicht. Toen werd ook voor het eerst een combinatie van twee immunotherapieën goedgekeurd voor de behandeling van gevorderd melanoom. Het was de eerste keer dat er in België meerdere terugbetalingen van immunotherapie tegelijk goedgekeurd worden.

Elk jaar worden er in België zo’n 8.000 gevallen van longkanker gediagnosticeerd. Bij mannen is het daarmee de tweede meest voorkomende vorm van kanker, bij vrouwen is het de derde meest frequente kanker. Minister De Block wil nu de terugbetaling van de combinatie van nivolumab en ipilimumab organiseren voor lokaal gevorderd of gemetastaseerd niet-kleincellig longcarcinoom. Ongeveer 85 procent van alle longkankers zijn niet-kleincellig. Uit onderzoek rond immunotherapie kwamen er eerder al geweldige resultaten: de levenskwaliteit van de patiënten ging erop vooruit en hun overlevingskansen op lange termijn waren – afhankelijk van de histologie van de tumor – tot drie keer beter dan bij de standaard chemotherapie.

In vroegere tijden zou dit echter niet betekend hebben dat patiënten in België hun toevlucht konden zoeken tot die therapie. Tot voor kort was het immers zo dat Belgische patiënten in vergelijking met hun lotgenoten in andere Europese landen benadeeld zouden zijn. Binnen de Commissie Tegemoetkoming Geneesmiddelen (CTG) moest tot nu toe twee derde van de leden ermee akkoord gaan dat een geneesmiddel een echte meerwaarde heeft voor de bijkomende groep patiënten. Minister De Block wil nu dat bij die stemming een eenvoudige meerderheid volstaat.

Volgens de ziekenfondsen zou dit een cadeau zijn aan de farmaceuten die nu niet meer gedwongen zouden kunnen worden tot een zogenaamde volumekorting.

Ik vrees dat het protest van het christelijk en het socialistisch ziekenfonds vooral een politieke bedoeling heeft. De rol van het CGT werd immers eerder al beperkt. Het is niet langer België dat de prijs van dure geneesmiddelen bepaalt maar de alliantie van België, Nederland, Luxemburg en Oostenrijk (BeNeLuxA). Die landen werken samen om nieuwe geneesmiddelen sneller en tegen een aanvaardbare prijs beschikbaar te maken voor patiënten. Tussen haakjes, ook Ierland wil sinds begin van dit jaar aansluiten bij de BeNeLuxA.

Met de Ieren erbij vertegenwoordigt dit aankoopplatform ruim 40 miljoen burgers. Door de krachten te bundelen staan de consumenten sterker tegenover de macht van de farmaceutische industrie en kunnen ze ook op Europees niveau een duidelijkere stem laten horen. Door een betere internationale samenwerking blijft de toegang tot dure geneesmiddelen voor de patiënt gewaarborgd. Die samenwerking betreft niet alleen gezamenlijke prijsonderhandelingen. De BeNeLuxA-landen onderzoeken ook gezamenlijk welke innovatieve – maar ook vaak ook zeer dure – geneesmiddelen er in de nabije toekomst aan komen, wisselen informatie uit over hun geneesmiddelenbeleid en innovatieve zorgtechnologie beoordelen.

Ook meer transparantie over kosten en prijzen staat op de gezamenlijke agenda. Door meer op deze terreinen samen te werken wordt het gemakkelijker gezamenlijk te onderhandelen met farmaceutische bedrijven over de prijzen van geneesmiddelen. Het is een van de vele voorbeelden waarbij de gezamenlijke aanpak van verschillende landen een farmabedrijf dat de terugbetaling vraagt voor een geneesmiddel kan dwingen tot een realistische prijsvorming. Daarmee worden inderdaad de deuren van het besloten clubje dat de CTG geworden was opengegooid.

De Block wil met haar aanpak de ‘sabotage’ door de verzekeringsinstellingen tegengaan. ‘Momenteel blokkeren de verzekeringsinstellingen vaak de stemming om meer kortingen te eisen,’ zegt ze. Die kortingen komen echter niet altijd ten goede aan de patiënt.

In de praktijk betekent het besluit van minister De Block dat farmabedrijven vanaf juli de prijs niet meer moeten heronderhandelen als de terugbetaling van een geneesmiddel voor een grotere groep patiënten minder dan 2,5 miljoen euro kost. De minister wil de inkoop van dure geneesmiddelen optimaliseren en zo dure geneesmiddelen beter toegankelijk en betaalbaar maken.

De uitspraak van Paul Callewaert van de Socialistische Ziekenfondsen klinkt daarom des te cynischer: ‘De toegang tot nieuwe geneesmiddelen is belangrijk, maar als het budget niet onder controle wordt gehouden, moet op andere vlakken bespaard worden.’ Daar heeft de patiënt die wacht op een adequate behandeling en die vaak via eigen zoekwerk op het Internet te weten is gekomen dat er een nieuwe mogelijke behandeling bestaat maar die niet krijgt, inderdaad een boodschap aan.

www.beneluxa.org

Marc van Impe

Bron: MediQuality

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s